خونه مجردیه ولگرد کوچولو

میگویند هر انسانی کتابی است که،می توان از نوع نوشته اش ،اتفاقات بعدی را حدس زد.

گویا نوشتن کتاب همسر من،مانند شاهنامه طولانی خواهد شد که تا به حال مهیا نشده است.

بسی رنج بردم در این سال سی

 ولیکن نکردم با کس،من عروسی

دو چشمم دگر،سوی خواندن ندارد

مگر شاهنامه خدایا می نویسی؟

دوست دارم کتاب همسرم خواندنش برایم تا ابد طول بکشد،تا هر روز که با او هستم لحظه به لحظه بخوانمش تا مبادا پس از خواندن،سریع به سراغ کتاب دیگری بروم.

خدایا لطفا داستانش را رئال و به سبک رمانتیک بنویسید،ترجیحا چاپ نفیسش را میخواهم!!!

پ.ن:سی از برای قافیه است و دیگر هیچ.