خونه مجردیه ولگرد کوچولو

چند وقت پیش در محفل دوستانه سخن از عشق و عاشقی بود که یکی از بزرگان با طعنه گفت:برای عشق به انسان تکه نانی هم نمی دهند.در این زمان پول،عشق می اورد؛و عشق برای کسی پول نمی شود.

به این دوست عزیز و سایر دوستانی که اینگونه می اندیشند، با توجه به مطالبی که چند وقت پیش در همشهری خوانده ام باید بگویم دوست عزیز،عشق دو انسان به یکدیگر باعث کار افرینی می شود و به جای این نظرات برای به هم رسیدن عشاق تلاش کنید تا ثروت تولید شود.

تعجب نکنید عزیز بابا،جازه بدهید تا بگویم.

وقتی دو نفر دلباخته هم می گردند و تصمیم به ازدواج میگیرند باعث افزایش شغل و ایجاد کار میشود.

اقا داماد اینده یا دختر خانم برای دیدن هم هر بار،شاخه گل یا هدیه کوچکی تهیه میکنند،خوب برای گل،باغبان،گلفروش و کسان دیگری لازم است.

وقتی پسر برای خواستگاری اقدام میکند،نیاز به گل و شیرینی ولباس مناسب دارد،در ضمن ارایشگاه هم باید تشریف ببرند.

خانواده دختر نیز باید میوه و شیرینی تدارک ببیند.

برای عقد یک جفت حلقه یکی از ضروریات است و این حلقه برای تولید بایستی مراحلی بگذراند تا برسد به دست شما ودر انگشت جای گیرد.

وقتی به سلامتی دختر خانم بله را گفتند و یکی دیگر از پسران به یوغ تاهل گرفتار شد،خرید جهیزیه،اجاره یا اگر بابا جان مایه دار بود خرید خانه،رزرو تالار،گل زدن ماشین عروس،و از همه مهمتر اوردن کادوهای تپل توسط اقوام از دیگر ملزومات  ازدواج است. حالادیدید که عشق چه میکند و باعث  توزیع مجدد ثروت در جامعه میشود.این همه لوازم احتیاج به کارخانه،کارگاه،کارگر،فروشنده و چیزهای دیگری دارد. 

حال به مسئولین عزیز پیشنهاد میدهم تا برای زوجهای جوان علاوه بر وام ازدواج وام کار افرینی نیز در نظر بگیرند.